Friday, November 13, 2009

நிலை குலைந்த மலைகளின் ராணி



ஊட்டி அண்ணனுக்கு போண் செய்தேன் எப்படியுள்ளீர்கள் என்று?
அதை ஏன் கேக்கிற தம்பி....ன்னு இழுத்தார், இன்று விடியல் காலை 4மணிக்கு மழை பெய்ய ஆரம்பித்து 9மணிக்கு தான் விட்டது ஏதே உள்ளுனர்வு என்னை தூக்கவிடவில்லை.காரணம் பயம் எந்த நேரம் நிலச்சரிவு ஏற்படுமோ என்று. நீங்களெல்லாம் கொஞ்சநாட்களுக்கு முன்பு கடற்கரையில் சுனாமி எந்தநேரம் ஏற்படுமோ என்று அச்சத்தோடு வாழ்ந்தீர்கள் அப்போது நான் நினைத்துகொள்வதுண்டு அப்பாடா நாம மலை உச்சியிலேதானே வாழ்கிறோம் நமக்கு ஆபத்து ஏதுமில்லை என்று. ஆனால் இப்போது புரிகிறது இயற்கையின் சீற்றம் எங்கு வழ்ந்தாலும் மனிதனை விடாது என. மனிதன் இயற்கையை நேசிக்க மறந்துவிட்டான்,இயற்கையை அதன் போக்கை இவன் மாற்ற நினைக்கிறான்.அதை துண்புறுத்துகிறான். அது பொருக்கும் மட்டும் பொருத்து பின்பு அதன் சீற்றத்தையும் ஆக்ரோசத்தையும் காட்டுகிறது.
அன்றாடம் பயன்படுத்த காய் கறிகள் இல்லை வீட்டில், நகர்முழுவதும் சாலைகள் துண்டிக்கப்பட்டு அல்லோல படுகிறது

வாகனங்களுக்கு பெட்ரோல் வினியோகம்மில்லை,குடிநீர் சப்ளையும் துண்டிக்கபட்டுள்ளது. எத்தனை நாட்களுக்கு இருப்பதை வைத்து சமாளிப்பது என மக்கள் தின்டாடி வருகிறார்கள்.
மழை தொடர்ந்து பெய்து கொண்டிருந்தால் மீட்பு பணியும் தொய்வு ஏற்படும்,மீண்டும் இதைவிட மிகமோசமான நிலை ஏற்படும்.


நீலகிரியில் ஏன் நிலம் சரிகிறது?


உதகமண்டலம்: நாடெங்கும் இருந்து மக்கள் கோடையில் சென்று பார்த்து ரசித்து நேசிக்கும் பூமி நீலகிரி. மலைகளின் அரசி என்ற செல்லப் பெயர் காரண பெயரும்கூட. அங்கு 150க்கு மேலான இடங்களில் மண் பெயர்ந்து சரிந்து 40க்கு மேற்பட்ட உயிர்களை பலி வாங்கியிருக்கிறது. 3 நாள் மழையில் இத் தனை இடங்களில் சீட்டுக் கட்டு போல வீடுகள் சரிந்து விழுந்து மண் மூடிய சோகம் இதற்குமுன் நடந்ததி ல்லை. மலையில் ஏன் மண் சரிகிறது? உயரமான இடத்தில் பாரம் வைக்கக் கூடாது என்பது கடற்கரை மணலில் கோபுரம் கட்டி விளையாடும் குழந்தைகளுக்குக்கூட தெரியும். சுகவாச ஸ்தலத்தில் இடத்தை வளைத்து கட் டிடங்கள் எழுப்பும் கோடீஸ்வரர்களுக்கும் துணைபோகும் அதிகாரிகளுக்கும் தெரியாமல் போனதுதான் சோக நிகழ்வுக்கு காரணம். மலையில் 30 டிகிரி சாய்வான இடத்தில் கட்டிடம் கட்டக்கூடாது என்று கோர்ட் தடை இருக்கிறது. ஆனால் ஊட்டியில் 70, 80 டிகிரி சாய்ந்த இடங்களைக்கூட விட்டுவைக்கவில்லை. கட்டிடங்களை அடுக்கியிருக்கின் றனர். கட்டிடத்தின் உயரம் 7 மீட்டரை தாண்டக்கூடாது என்பது விதி. இதுவும் மதிக்கப்படாத விதியாக உள்ளது. 87 வணிக கட்டிடங்கள், 15 மத வளாகங்கள், 20 பள்ளிக்கூடங்கள் உட்பட 1,337 கட்டிடங்கள் விதிகளை அப்பட்டமாக மீறி கட்டப் பட்டிருக்கின்றன சூழலை பாதுகாக்கும் நோக்கத்தில் அங்கு இனி கட்டிடங்கள் கட்டக்கூடாது என கடந்த ஆண்டு உயர்நீதி மன்றம் தடை விதித்த பிறகும் அங்கு புதிய கட்டிடங்கள் முளைத்துக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன என்கின் றனர் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள். சட்டத்தை துச்சமாக மதிக்கும் மிகப் பெரிய செல்வந்தர்கள், நிறுவனங்கள் இதன் பின்னணியில் இருப்பதை சுலபமாக புரிந்து கொள்ளலாம் என்கின்றனர். பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் அங்கும் இங்குமாக சில பங்களாக்கள் கட்டப்பட்டன. 150 ஆண்டு தாண்டி இன்றவும் அவை மழையால் பாதிக்கப்பட்டதில்லை. தோடர், கோத்தர், குறுப்பர், பனியர் போன்ற பழங்குடியினர் வனங்களை ஒட்டி சிறுவீடுகள் கட்டி வாழ்கின்றனர். அங்கெல்லாம் நிலச்சரிவு ஏற்பட்டதில்லை. படுகர் வசிக்கும் ஹட்டி கிராமங்களும் பாதுகாப்பாக உள்ளன.

சரிவான புறம்போக்கு நிலத்திலும், தாழ்வான பகுதிகளிலும் கிடைக்கிற நிலத்தை பிடித்து வீடு கட்டி வசிக்கும் சாதாரண மக்களும் இருக்கின்றனர். மழை வலுக்கும்போது தாக்குப் பிடிக்காத இந்த வீடுகள் சரிந்து விழுந்து அதில் வசிப்பவர்களுடன் மண்ணில் புதைகின்றன. அடுத்த காரணம் குவாரிகள். பாறைகள் சரிவில் உருண்டு விழும் அபாயம் உள்ளதால் குவாரி நடத்த அரசு தடை விதித்துள்ளது. ஆனால் 120க்கு மேற்பட்ட குவாரிகள் இயங்குகின்றன. பிரமாண்டமான பாறைகளை தகர்க்க வைக்கும் வெடி, சுற்றிலும் கடுமையான அதிர்வை ஏற்படுத்துகிறது. பெரிய இயந்திரங்கள் மூலம் தொடர்ந்து பாறைகள் உடைக்கப்படுவதால் மண்ணுக்கும் பாறைகளுக்கும் உறவு முறிந்து இடைவெளி ஏற்படுகிறது. மழை காலத்தில் அந்த இடைவெளியை நிரப்பும் தண்ணீர் வேறொரு முனையில் துளைத்துக் கொண்டு வெளியேற பார்க்கிறது. பாறையை விட்டு பிரிந்ததால் பலவீனப்பட்ட மண் இந்த போராட்டத்தில் தோற்று தண்ணீர் முன் சரண் அடைகிறது. அதன் விளைவு: மொத்தமாக நிலம் சரிகிறது. மலை என்றால் அதில் காடுகள் நிறைந்திருக்கும். நீலகிரியிலும் அப்படி இருந்தது. காட்டு மரங்களின் வேர்கள் பல அடி ஆழம் எல்லா திசையிலும் ஊடுருவி பரவியிருக்கும்.



மரம் + மண் + பாறை கூட்டணி பலம் மிகுந்தது. எத்தனை நாள் மழை கொட்டினாலும், தண்ணீரால் இந்த கூட்டணியை தோற்கடிக்க முடியாமல் இருந்தது. மாறாக அந்த தண்ணீரால் மண்ணும் மரமும் தங்களை பலப்படுத்திக் கொள்ளும். நாளாவட்டத்தில், பெரிய நிறுவனங்கள் போட்டி போட்டு நிலம் வாங்கி தேயிலை, காய்கறி, பழ தோட்டங்களக மாற்றின. இந்த பயிர்களின் வேர்களால் பூமிக்கு பயன் கிடையாது. மண் பிடிமானம் இழந்து, சின்ன மழைக்கே நிலம் பாளம் பாளமாக பெய ர்ந்து விழுகிறது. நிறுவனங்கள் இன்சூரன்ஸ் கணக்கை பார்க்கும்போது, பாதிக்கப்பட்ட அப்பாவி குடும்பங்கள் நிவாரணத் தை எதிர்பார்த்து நிற்கும்.

இன்னொரு காரணம் சுற்றுலா. எத்தனை வாகனங்கள் மலையேறி வந்தாலும் 'ஜர்கண்டி, ஜர்கண்டி' என்று ஊருக்குள் அனுமதிக்கிறார்கள். அவர்கள் வசதியாக தங்கி அனுபவிக்க விடுதிகள், குடில்கள், ஓட்டல்கள் கட்டு வது அதிகரிக்கிறது. தேவை அதிகமாகிறது, சூழல் கெடுகிறது. சோகத்தை சுமந்து நிற்கும் நீலகிரி மக்களுக்கு நிவாரணம் வழங்குவதில் அரசு எந்திரம் சுறுசுறுப்பாக இயங்குகிறது. நிரந்தர தீர்வு ஏற்படாதா என்ற ஏக்கமும் மலையெங்கும் எதிரொலிக்கிறது்.

நீலகிரி மாவட்டத்தில் நிலச்சரிவுகளின் எண்ணிக்கையும், பலியானோர் எண்ணிக்கையும் ஆண்டுதோறும் உயர்ந்து கொண்டே வருகிறது. அமைச்சர்கள் மேற்பார்வையில் மீட்பு மற்றும் நிவாரணப் பணிகள் தீவிரமாக நடந்தாலும், 40-க்கும் மேற்பட்டோரின் உயிரிழப்புக்கு என்ன ஆறுதல் கூறிவிட முடியும்!

அதிக அளவு மழை பெய்திருப்பதை நிலச்சரிவுக்கு ஒரு காரணமாகக் கூறினாலும், இதை இயற்கையின் பேரிடர் என்பதைக் காட்டிலும், மானுடத்தின் பிழை என்றுதான் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.

1994-ல் மேட்டுப்பாளையம் - உதகை சாலையில், மரப்பாலம் பகுதியில் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய நிலச்சரிவின் போதே, இதற்கான காரணங்களையும், இனிவரும் காலங்களில் எத்தகைய அணுகுமுறை மூலம் இதைத் தவிர்க்க முடியும் என்பது குறித்தும், பல்வேறு அமைப்புகள் கருத்துத் தெரிவித்த பிறகும், அது குறித்து எந்த நடவடிக்கையும் அரசு மேற்கொள்ளவில்லை என்றால் வேறு என்னதான் சொல்ல முடியும்?

நீலகிரியில் நிலச்சரிவு என்பதே 1970-க்குப் பிறகுதான் சிறிய அளவில் ஏற்படத் தொடங்கியது.

நீலகிரியில் உள்ள குன்றுகள் அனைத்துமே முழுக்கமுழுக்கப் பாறைகளால் அமைந்தவை அல்ல. பெரும்பாலான குன்றுகள் கால்பங்கு பாறை, முக்கால் பங்கு மண்ணாக இருப்பவை. சில இடங்களில் பாறைகள் பாதி, மண் பாதி கலந்து நிற்கிறது. அந்தந்தக் குன்றுகளில் உள்ள பாறை, மண் விகிதம் மற்றும் கடல்மட்டத்தின் உயரத்துக்கு ஏற்ப தனக்கான தாவரங்களையும் மரங்களையும் நீலகிரி மலை தனக்குத்தானே வளர்த்து செழித்திருந்தது - திப்பு சுல்தானிடமிருந்து பிரிட்டிஷ் அரசின் கைக்கு மாறும்வரை.

பிரிட்டிஷ் அரசின் அன்றைய கோயமுத்தூர் கவர்னர் ஜான் சலைவன் இந்த மலைக்கு முதலில் சென்ற பிரிட்டிஷ் அதிகாரி. மலையின் அழகும், அதன் குளுமையும் பிடித்துப்போனதால், பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகளுக்கான கோடை வாசஸ்தலமாக மாற்றினார். சென்னை ராஜதானியின் பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் வருவதற்காகவே மலை ரயில் பாதை (இரு தண்டவாளங்களுக்கு இடையே பல்சக்கரங்களுடன் ஒரு தண்டவாளம் இருக்கும் வகையில்) அமைக்கப்பட்டது. கவர்னர் சலைவனின் இந்த ஊடுருவலை மலைவாழ் மக்களான படுகர், தோடா இனத்தவர் எதிர்த்தனர். அந்தப் பழங்குடி மக்களை நூற்றுக்கணக்கில் கொன்றுதான் தனது விருப்பத்தை அவரால் நிறைவேற்ற முடிந்தது.

கோடை வாசஸ்தலம் என்பதோடு, இங்கே தேயிலை பயிரிட முடியும் என்பதையும் கண்ட ஆங்கிலேயர்கள், அதற்காக காடுகளை அழித்தனர். இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு, இந்த மலையின் பாறை - மண் கலப்புத் தன்மையைப் புரிந்துகொள்ளாமல் கிடைத்த இடங்களையெல்லாம் தேயிலைத் தோட்டம் அமைப்பதற்காகக் காட்டை அழித்தனர்.

1970-களில் தேயிலைக்கு நல்ல விலை கிடைத்ததால் காடுகளை அழித்து தேயிலைத் தோட்டம் அமைக்கும் பணி மிகத் தீவிரமாக நடைபெற்றது. எத்தகைய மழையிலும் வேர்களால் மண்ணைப் பிடித்துக் காத்துநின்ற மரங்களும் புல்வெளிகளும் அழிக்கப்பட்டபிறகு, மழையில் வெறும் மண் கரைந்தது. நீர் ஊறி, ஓதம் தாளாமல் மண்முகடுகள் சரிந்து, மனிதர்கள் இறப்பது வாடிக்கையானது. நீலகிரியின் பல்லுயிர்ப்பெருக்கம் (பயோ டைவர்சிட்டி) முற்றிலும் பாதிப்புக்குள்ளானது.

தேயிலைத் தோட்டங்களுக்காக மலை அழிக்கப்பட்டது ஒருபுறம் இருக்க, சுற்றுலாத் தலமாக மாறியதால் பயணிகள் எண்ணிக்கை பலநூறு மடங்கு அதிகரித்தது. இவர்களுக்காக காடுகள் மறைந்து, கட்டடங்கள் முளைத்தன. உதகை, குன்னூர் இரண்டு இடங்களில் மட்டும் சுமார் 500 விடுதிகள், விருந்தினர் இல்லங்கள் உள்ளன. சரியான கழிவுநீர் வாய்க்கால்கூட உதகை, குன்னூரில் இல்லை என்பது சிக்கலை மேலும் சிக்கலாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

1994 மரப்பாலம் நிலச்சரிவின் போதே, தொலையுணர் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் மலையின் தன்மையையும், காட்டின் அளவையும் கண்காணித்து, அதற்கேற்ப தடுப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ள முடியும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. இப்போது தொலையுணர் தொழில்நுட்பத்தில் பலபடிகள் முன்னேறியுள்ள நமக்கு, நீலகிரி மலைகளின் வகைகளையும், எத்தகைய காடுகள் அங்கே இருந்தால் நிலச்சரிவு ஏற்படாது என்பதையும் மிகத் துல்லியமாகக் கணிக்க முடியும்.

ஆக்கிரமிப்பாலும், காடு அழிப்பாலும் முற்றிலும் மாறிக்கிடக்கும் "ஒத்தக் கல் மண்டூ' என்கிற உதகமண்டலம், குன்னூர் மற்றும் கோத்தகிரி மலைகளில் மழை பெய்தால், எந்தெந்தப் பகுதிகள் வழியாக மழை நீர் கீழே இறங்குகிறது என்பதைக் கண்டறிந்து, தேவையான இடங்களில் நீர் வெளியேற வாய்க்காலும், மண்கரையாமல் இருக்கக் காடுகளும் வளர்க்க முயல வேண்டும்.

பாறையின்றி மண்மேடுகள் மட்டும் இருக்கும் பகுதிகளில் வீடுகள் கட்டத் தடை விதிப்பதும், போக்குவரத்து வசதி என்ற பெயரில் நீலகிரியில் புதிய சாலைகள் அமைப்பதைக் கைவிடுவதும்கூடப் பயன்தரும்.

நீலகிரி மலையில் சமவெளியாகப் பரந்து கிடக்கும் புல்வெளிகூட, தன் வேர்களால் அந்த மண்மலையைத் பிடித்துக் காத்து நிற்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொண்டால்தான், மலையரசி "கரையாமல்' நிற்பாள்; மனிதரையும் அழ வைக்க மாட்டாள்.

Friday, November 6, 2009

புகைப்பட போட்டி- பரிசு














தமிழக வனத்துறை கழிந்த அக்டோபர் 12ம் தேதி வன உயிரின வார விழா 2009 வாக கொண்டாடினர்.ஸ்காட் கிருஸ்தவக் கல்லூரியில் விழா ஏற்பாடுகள் செய்திருந்தனர்.அதில் புகைப்பட போட்டியும் நடந்தது.சுமார் 12 புகைப்படகலைஞர்கள் போட்டியில் கலந்து கொண்டனர்.அதில் எனது இந்த புகைப்பட‌த்திற்கு மூன்றாம் பரிசு கிடைத்தது.நான் பரிசு கிடைக்கும் என எதிற்பார்த்த படம் இவைகள்.







 

Thursday, October 22, 2009

பொங்கு ச‌னி

இந்த தடவை சுத்த சைவமா எல்லாரும் இருக்கனும் பார்த்துகிடுங்கன்னு... ஆர்டர் போட்டார் அண்ணச்சி.




எங்க போகப்போறோம் தெரியும்ல்லா...திருநள்ளர்க்கு இப்படி அன்னாச்சி ஆரம்பித்து வைத்தார்.பிறகு அந்த டூரை பத்தியே பேசி பேசி அதை அப்படி இப்படின்னு டெவலப்பு செய்தது நண்பர் ஐயப்பனுடைய வேலையாக‌ இருந்தது. அன்னாச்சி யாரும் குடிக்க கூடாதுன்னு கண்டிப்புடன் எல்லோர்ட்டையும் சொல்லிட்டார்.ஆக அது ஒரு பக்திமயமான டூர் மாதிரி வடிவத்திற்குள் வந்து விட்டது.

சீன பழமொழி ஒன்று நாபகத்திற்கு வந்தது ஆயிரம் புத்தகங்கள் படிக்காதவனும்,ஆயிரம் மையில் தூரம் நடக்காதவனும் வாழ்க்கையில் எதையும் காணாதவன் என்று.

அக்டோபர் 2ம் தேதின்னு நாளும் குறித்தாகிவிட்டது.அண்ணச்சிக்க டாட்டா சுமோ அதன் டிரைவராக விஜயன் ஓட்டவேண்டும் என்று முடிவானது.குறிப்பிட்ட நாளும் கிழமையும் வந்ததுஅண்ணச்சிக்க வண்டியும் வந்தது டிரைவர் விஜயன் உட்பட அனைவருக்கும் அதிர்ச்சி, காரணம் அண்ணச்சி. ்க டாட்டா சுமோ அரிது பழதான நிலையுள்ள கிடுவு வண்டி.ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். இதிலா இத்தனை தூரம் நாம் பயணம் போவது என வினா மனதில் எழும்பியது.

டிரைவர் விஜயன் முழி பிதுங்கி காணப்பட்டார் ரகசியமாக அருகில் போய் கேட்டேன் எப்படி என்ன செய்வது என்று.எல்லா பாரத்தையும் ஆண்டவன் மேலே போடுவேம் அவன் பாத்துகிடுவான் எல்லாரு வண்டியில ஏறுங்கன்னு தைரியம் சென்னார்.வண்டி புகையை கக்கிய படி நாக‌ர்கோவிலிருந்து கிளம்பியது.

வழியில முப்பந்தல் அம்மன் கோவிலில்,பனகுடியில‌ மாதாகோவிலில் வேண்டிக்கொண்டு எங்கள் பயணம் ஆரம்பித்தது.

வண்டியின் கண்டீசன் மிக மோசமான நிலை.அன்னாச்சியும் அவர்களின் நண்பர்களிடையேயும் எந்த விதமான பதட்டமும் காணமுடியவில்லை.இரவு முழுதும் தொடந்த எங்கள் பயணம் அதிகாலை திருநள்ளார் நெருங்கி ஒரு ஊரில் பம்புசெட்டின் முன்னால் நின்றது.சுகமான பம்புசெட் குளியல்.திருநள்ளாரின் மூண்று கிமி முன்னதாக போலிசாரால் தடுத்து நிறுத்த பட்டோம் அங்கே அதிகபடியான வண்டியும் ஜனக்கூட்டமக இருந்தது. டிரைவர் விஜயன் அள்ளிவிடார் போலீசிடம் கலவரத்தை படம்புடிக்கிற பத்திரிகைகாரங்க வண்டியில இருக்காங்கன்னு.சலூட்டடித்து வழியனுப்பினர் போலீஸ்.திருநள்ளாரின் கோவிலருகிலேயே வண்டி போய் சேர்ந்தது.




அன்று சனிப்பெயர்ச்சி கட்டுகடங்காத கூட்டம் எங்கும் ஒரே ஜனத்திறள்.வெறும் வயிற்றேடு சாமியை தரிசனம் செய்ய நண்பர்கள் நின்றார்கள் சுமார் நான்கு மணிநேரம் கீவுவில்.அப்படியும் கனநொடிப்பொழுதுதான் சாமி தரிசனம் தான் நண்பர்களுக்கு கிடைத்துள்ளது.நான் வழக்கம் போல கேமிராவேடு ஊர் சுற்றினேன்.

திருநள்ளாரின் குளத்தில் நீராடிவிட்டு ஏதாவது உடமையை விட்டு விட்டு வரவேண்டுமாம் இது ஐதீகம்.செய்த பாவஙகள் விட்ட உடையையேடு போய்விடுகிறதாம்.குளக்கரையிலும்,வழியெங்கிலும் பழைய துணி்களும் பிஞ்சுபோன பையும்,ஜட்டி,பிரா,ஜம்பர் சேலை இப்படி இரைந்து கேட்பாரற்று கிடக்கிறது.நாலு பாவப்பட்டவங்களுக்கு இந்த துணிகளை கொடுத்ருந்தால் புண்ணியம் கிடைச்சிருக்கும் என மனதில் தோன்றியது.

தேங்காய் விடலை போடும் இடத்தில் குவியல் குவியலாக தேங்காய் உடைபட்டு கிடக்கிறது.


மிக அருகாமையில் தான் காரைக்கால் உள்ளது அங்கு சரக்கு விலை குறைவு என டிரைவர் விஜயன் சிறப்பு தகவல் தர.அண்ணச்சி.யிடம் தீடீர்ன்னு ஒரு மாற்றம் கிளப்புங்கப்பா வண்டியைன்னு உத்தரவு தந்தார்.பிறகு என்ன காரைக்கால் போய் சேர்ந்தோம். ஏசி ரூமில் ஜேடிஃப் மூடிகள் திறந்தன.உற்ச்சாகம் மடை திறந்தது போல ஓடியது.இரவு காரைக்காலில்.
சுத்த சைவம் என்ற கட்டுப்பாடுகள் எல்லாம் தகர்ந்தது.

திருநள்ளாரில் பாவங்கள் தொலைந்ததா ? நம்மை பிடித்தி்ருந்த சனி இத்தோடு விட்டுவிட்டதா? இல்லை தொடர்கிறதா என்ற கேள்வி மட்டும் என் முன் இன்றும் நிற்கிறது.

தங்க நாற்கர சாலையில் பயணம் மி்கவேகமனது.ஆனால் மிக நீண்ட விரிந்த அந்த வழியில் மரங்களோ செடிகளோ காண முடியவில்லை பொட்டல் காடாக உள்ளது.ஆனால் ஊர்களின் உட் புற சாலையில் பயணம் மிக ரம்மியமாக இருந்தது அடர்ந்து விரிந்த மரங்கள் வானமா குடை பிடித்து வந்தது.இரும‌ருங்கும் சாலையில் மரங்கள் அணிவகுத்து நின்றது.அத‌ன் ஊடே ம‌ஞ்சள் வெயில் உட் புகுந்து கோடுகிழித்து வந்தது.
மழை வெள்ளம் கரைபுரண்டு ஆந்திராவிலும் கர்நாடகாவிலும் ஓடினாலும் தமிழ் நாட்டில் தண்ணீர் பஞ்ச‌ம் உள்ளதகவே தெரிகிறது ஆங்காங்கே தண்ணீர் குடங்களோடு மக்கள் அலைவதை காணமுடிந்தது.


ச‌னிப‌க‌வானை பார்த்தாயிற்று இனி பொங்கு ச‌னிப‌க‌வானை பார்க்க‌வேண்டும் என்றார் அன்னாச்சி என‌வே திருகொள்ளிகாட்டு போனோம்.அதுவும் திருக்குவ‌ளை தாண்டி நீண்ட‌ ஒத்தைய‌டி ப‌ய‌ண‌ம்.வ‌ழிநெடுக‌ வ‌ய‌ல்வெளியும் ப‌ச்சை ப‌ச‌லென‌ க‌ண்க‌ளுக்கு விருந்துதான்.த‌ஞ்சையின் நெற்க‌ளைஞ்சியம் மிக் பிர‌மிப்பாக‌ இருந்த‌து ஒருப‌க்க‌ம் நாத்தை ந‌டுகிறார்க‌ள் இன்னொருபுர‌ம் க‌திர் அறுக்கிறார்கள்.

நெல் ம‌ணியில் ப‌த‌ரை உத‌ற‌ தெரிந்த‌ மானிட‌னுக்கு வாழ்வில் ப‌தறு என்ற‌ தீமைக‌ளை உத‌ற‌ இறைவ‌னை நாடுகிறான்.



வ‌ழியில் கீர‌ல‌த்துர் என்ற‌ ஊரில் வ‌ண்டியை இளைப்பாற‌ விட்டோம்.நண்பர்களும் தாக சாந்தியில் ஈடுபட்டனர்.அங்கு ஒரு பொட்டிகடை வாச‌லில் போஸ்ட்பாக்ஸ் க‌ட்டி தொங்க‌விட்டுருந்த‌து அதை பூட்ட‌வில்லை திற‌ந்து பார்த்தால் ந‌ம‌து நாட்டின் ச‌க‌ பிர‌ஜை பொருப்பாக‌ தீப்பெட்டி வைக்க‌ ப‌ய‌ன்ப‌டுத்துகின்ற‌ன‌ர்.ஈமெயில் வ‌ந்த‌ பிற‌கு கிர‌ம‌ங்க‌ளில் கூட‌ த‌பால் எழுது ப‌ழ‌க்க‌ம் இல்லை என்ப‌தை உண‌ரமுடிந்த‌து.

மாலை ஆகிவிட்ட‌து த‌ஞ்சை பெரிய‌ கோவிலுக்கு வ‌ரும்போது.சில்ல‌வுட்டில் புறாக்க‌ள் கோவிலின் கோபுற‌த்தை நோக்கி ப‌ற‌ந்தன‌.

Thursday, October 8, 2009

வேதசகாயகுமார் 60 - சிறப்பு இலக்கியச் சந்திப்பு

வேதசகாயகுமார் 60


மொழிதான் ச‌மூகத்தைக் கட்டமைக்கிறது.

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் பார்ப்பனருக்கு விடுதலை தந்தது மொழி.இருபதாம் நூற்றாண்டில் தலித்துகளுக்கும் மொழிதான் விடுதலை தந்தது.தலித் இலக்கியம் தலித் இயக்கத்துக்கும் வித்திட்டது போன்று கடற்கரைச் சமூகத்தைத் தட்டியெழுப்பும் சக்தி கொண்ட இலக்கியங்கள் நெய்தல் நிலத்திலிருந்து உருவாக வேண்டும் என்னும் கருத்தியலுடன் இலக்கிய விமர்சகர் வேதச்காயகுமார் அவர்கள் கடந்த இரண்டாண்டுகளாகக் கடற்கரைப் படைப்பார்வலர்களை நெறிப்படுத்தி,வழிநடத்தி வ‌ருகிறார்.

மொழியைக் கையிலெடுத்துக் கொள்வதன்மூலம் நெய்தல் ச‌மூகம் தன் விடுதலைத் தேடிக் கொள்ள வேண்டும் என்பது அவர் நிலைப்பாடு.அறிவுத் தளத்தில் இயங்கும் இளம் தலைமுறையைக் கடற்கரைச் சமூகத்தில் உருவாக்கிவிட வேண்டும்,கடற்கரைப் படைப்பாளிகள் போதனை மொழியிலிருந்து விடுபட்டுப் பொதுப்பரப்பின் உரையாடல் மொழியைக் கைப்பற்றவேண்டும் என்பது அவரது பேராவா. இதற்கெனத் தம் நேரத்தையும் அறிவுவளத்தையும் படைப்பாளிகளுடன் தொடர்ந்து செலவிட்டு வருகிறார் அவர்.

இலக்கியவாதியாகவும் ஆய்வாளரகவும் இலக்கிய விமர்சகராகவும் தமிழ் உலகுக்கு ந‌ன்கு அறிமுகமான பேராசிரியர் வேதசகாயகுமார் நெய்தல் படைப்பாளிகள் கூடுகையின் நெறியாளராகவும் விளிம்பு மக்களின் வளர்ச்சியில் அக்கரை கொண்ட உங்களின் பங்களிப்பை நாங்கள் பதிவு செய்யக் கடன்பட்டுள்ளோம்.


பேராசிரியர் வேதசகாயகுமார் தனது 60 வயதை நிறைவு செய்வதை முன்னிட்டு இந்த சிறப்பு இலக்கியச் சந்திப்பு நிகழ்கிறது.



அனைவரும் வாருங்கள்....



குமரி நெய்தல் படைப்பாளிகள்.


நிகழ்ச்சி நிரல்


இடம்:கார்மல் மேல்நிலைப்பள்ளி வாளாகம்,நாகர்கோவில்.





நாள்:11 அக்டோபர் 2009 மாலை 2 மணிக்கு



தலைமை: அருட்திரு. பிரான்சிஸ் ஜெயபதி



வரவேற்றல்: ஜ‌வஹர்ஜி



ஆய்வுகட்டுரை: ஆன்றனி கிளாரட்(விழித்தெழும் விளிம்புகள்)



கவிதை வாசித்தல்:நேசன் (முண்டம்)



கதை நிகிழ்த்தல்:குறும்பனை சி.பெர்லின்

(முடுதம் பாய்)

உரை:வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் (ஒரு பூவாளியும் சில பூச்செடிகளும்)



சிறப்புரை:ஜெயமோகன்



ஏற்புரை:பேராசிரியர் வேதசகாயகுமார்



தலைமையுரை:அருட்திரு.பிரான்சிஸ் ஜெயபதி



நன்றியுரை: கோடிமுனை கென்னடி




Wednesday, October 7, 2009

மரப்பறவை


மரம் கொத்தியா மரம்குத்தியா...


குமரி மாவட்டத்தில் சடையால்புதூர் கிராமத்தில் ஜேசுராஜா என்பவரது வீட்டில் மரம் ஒன்றில் முறிந்து காய்ந்து போன கொம்பு ஒன்று நீண்ட கழுத்து கொண்ட பறவை போன்றதொரு தோற்றத்தில் உள்ளது.

நண்பர் புகைப்படகலைஞர் ராஜுவின் கேமரா கண்களுக்கு வித்தியசமாக அது பட அதை பட‌ம் பிடித்து வந்துள்ளார்.அவருக்கென பிளாக் வசதிகள் ஏதுமில்லாத காரணத்தால் அதை பிரசுரம் செய்ய எனது பிளக்கில் இடம் கொடுத்துள்ளேன்.

அவருக்கு நமது வாழ்த்துக்கள்....

Tuesday, September 15, 2009

கொலைக்குடில்




நதியின் மடி சுரண்டி

மணல் வந்தது
பர்வத உடல்சிதைத்து

கல் வந்தது

வனம் அறுத்து

கதவும் ஜன்னலும் வந்தது

புவித்தாயின் மார்பில்

துளையிட்டு உறுஞ்சியதில்

நீர் வந்தது

வாஸ்து பார்த்து

வானம் தோண்டி

இறந்து போன

இயற்கையின் உடல் அடுக்கி

விண்முட்டும் உயரத்தில்

என் புது வீடு


அத்தனையும் அழித்த

களைப்பில் நான்

வீழ்ந்து கிடக்கின்றேன்

நடு வீட்டில் பளிங்குகல் மீது


வாசலில் கட்டிய மாவிலை

நகைக்கிறது என்னை பார்த்து

Sunday, August 9, 2009

Daniel Beltra returns from Prince's Rainforests Project Assignment


Daniel Beltra, courtesy of The Prince’s Rainforests Project and Sony
Earlier this year photojournalist Daniel Beltra was announced as the winner of the Sony World Photography Awards 2009 Prince’s Rainforests Project (PRP) Award. Receiving the award at the Gala ceremony was just the beginning for Daniel as his prize was a fully-funded assignment to document the rainforest regions of the Amazon, the Democratic Republic of Congo and Indonesia. We caught up with Daniel just as he arrived back from the last stage of shooting in Borneo.
How did you feel receiving the Sony World Photography Prince’s Rainforests Project Award?
It’s a tremendous honour and an incredible opportunity. Just going to the main tropical rainforests in the world and coming back in one piece is an achievement in itself. I had only three or four weeks per country which is not much given the scope of the project. Since February when Scott called to tell me I was the winner life has been extremely intense!
How have you found the experience of documenting the rainforest regions of the Amazon, the Congo and Indonesia?
I worked a lot in rainforests for many years so in some respects it was not a new experience. It was very interesting to go from one rainforest to the next so quickly. It was my first time in the Congo so that was definitely a highlight for me but it was the hardest of the three regions to work in because the conditions are really difficult. It’s saddening to see what’s happening to our rainforests but it feels good to be doing something about it.
The three rainforests are all suffering in different ways. The Amazon is getting lost at a very fast pace thanks to the logging, agriculture and meat production of large companies. In the Congo, it’s a different story; it has been through political turmoil so people have been trying to make money from the logging in the rainforest to survive. As the country stabilises the rainforest risks becoming vulnerable to big companies moving in. Indonesia is in the worst shape of all three of them, for example, Sumatra only has 15% of its rainforests left and the whole of Indonesia has lost around half of its rainforest. A lot of the problems come from carbon released by the burning of peat lands to dry the land out for agriculture, palm oil plantations and paper and pulp (Acacia and Eucalyptus plantations).
The Prince’s Rainforests Project aims to raise global awareness about the impact deforestation is having on our planet. Is this something you feel strongly about personally?
Yes of course, I’ve been working on it for over 10 years during which I’ve worked closely with Greenpeace. Deforestation is a drama happening and I think we need to expose it. I’m a photojournalist by trade but since the beginning of 90’s I’ve been working on conservation issues and it has become my speciality.
What was the highlight of the assignment for you?
Well the highlight was to meet Prince Charles! Even though it wasn’t part of the trip, to see him so motivated, concerned and personally involved in a subject like this was amazing. He has the power to reach a lot of people so it’s great that he has this commitment.
On the trips you see so much deforestation so when I had time to spend in a pristine area it was a real treat. Being with the Orang-utans at a rehabilitation centre for them in Sumatra was very special; the Centre takes them in to the forest and teaches them how to survive in the wild again. We share the largest part of our genetic code with them so it’s really interesting to interact with them.
What are your plans once you return from the assignment and do you have any particular hopes for your future as a conservational photographer?
I just want to keep doing what I’ve been doing. I want to have my voice heard. I want to slow down or reverse the damage that’s been done. The project is still going on; I am editing the photographs now in preparation for exhibitions of the photographs opening later this year and for a book.
Sony and the PRP are delivering a stunning interactive exhibition that will combine Daniel’s new photographs with Sony technology to allow people to experience the glory of the rainforests and understand their plight. The exhibition will open at Kew Gardens, London on October 3rd 2009. More details on other exhibitions and book will be announced on our News page soon.
To watch HRH the Prince of Wales talking about the Award
Daniel Beltra, courtesy of The Prince’s Rainforests Project and Sony

Friday, July 24, 2009

ஒன்றுசேர்ந்து

சென்னையில் கழிந்த 19ம் தேதியன்று புகைப்பட கலைஞர்களின் சங்கமம் நடைபெற்றது. அதை புகைப்பட கலைஞர்களின் திருவிழா என்று கூட‌ எடுத்து கொள்ளலாம். தமிழகம் மற்றும் தென்னிந்தியாவின் பல பகுதிகளில்லிருந்தும் புகைப்பட கலைஞர்கள் படையெடுத்து சென்னைக்கு வந்திருந்தனர்.நந்தனம் டிரேட் சென்றரில் பல விதமான புகைப்படத்துறை சார்ந்த நிறுவனங்களும் வந்து குவிந்திருந்தனர்.பல்வேறு உயர் தொழில் நுட்ப கருவிகளையும் அரங்கில் காணமுடிந்தது.சென்னை நகரில் வாடகை ரூம் கிடைப்பது குதிரை கொம்பாகி போயிருந்தது.வருடந்தோரும் நடைபெரும் இந்த திருவிழாவிற்கு இந்த தடவை மிகவும் அதிகமான‌ புகைப்பட கலைஞர்களை வரவைத்திருந்தது.கரணம் "புவி வெப்படைதல்" விழிப்புனர்வு என்ற நிகழ்வாகும்.
ஒரு குறிப்பிட்ட‌ உல‌க‌ உருண்டை போன்ற‌தெரு உருவ‌த்தை சுமார் ஐந்த‌யிர‌ம் புகைப்ப‌ட‌ க‌லைஞ‌ர்க‌ள் ஒன்றுசேர்ந்து கேமிராவால் ஒரே நேரத்தில் ப‌ட‌ம் ப‌திவு செய்த‌ன‌ர்.இந்த‌ நிக‌ழ்வை கின்ன‌ஸ் சாத‌னையிலும் ம‌ற்றும் லிம்கா சாத‌னையிலும் இட‌ம்பெற‌ செய்வ‌த‌ற்கும் ஏற்பாடுகள் செய்திருந்த‌ன‌ர்.
ஒரே நேர‌த்தில் ஒரே இட‌த்தில் அத்த‌னை க‌லைஞ‌ர்க‌ளும் கேமிராவோடு குழுமியிருந்த‌து காண‌ க‌ண் கொள்ளாத‌ காட்சியாக‌யிருந்த‌து.
நிக‌ழ்சி ஏற்பாடு செய்த‌ அமைப்பாள‌ர்க‌ள் மிகவும் பார‌ட்டுக்குறிய‌வ‌ர்க‌ள்.

"புவி வெப்படைதல்" விழிப்புனர்வு என்ற நிகழ்வை ம‌ன‌தில் கொண்டு கலைஞர்கள் ஃப்ளாஸ்க‌ளை தவிர்த்திருந்தால் இன்னும் இந்த நிகழ்வு அர்த்த‌முடையதாக‌ இருந்திருக்கும்.

Monday, July 13, 2009

பறவைகளுக்கு ஆபத்து

"தடம்" புகைப்பட ஆர்வலர்களின் அமைப்பில் இந்தமாத அமர்வில் நண்பர்கள் ஒரு வேண்டுகோள் விடுத்தனர்.நாமெல்லாம் சேர்ந்து போய் பறவைகளை படம் எடுக்கலாம் என்றனர்,கூந்தங்குளம் பறவைகள் சரணலயம் போவது என‌வும் முடிவானது.


அதிகாலை 5மணிக்கெல்லாம் வேப்பமூடு செல்வம் டீ ஸ்டால் கிட்ட எல்லரும் வந்து சேர்ந்தோம்.எங்க பயணத்திற்கான காரும் ரெடியா இருந்திச்சு,இருள் கவ்விகிடந்தது, அதிக அளவு ஆள் நடமாட்டம் ஆரம்பிக்காத வேளை. ராத்திரி முழுதும் தெருவில் மேய்ந்தும் சுவரில் போஸ்ட்டர் கிழித்தும் தின்ற அசதியில் நடு ரோட்டில ஏழ எட்டு மாடுகள் படுத்து கிடந்து, அதுகள் அசை போடுவதை இருட்டுல பார்க்கும் போது மாடுகள் தங்களுக்குள்ள மவுன‌ மொழியில் பேசிகொள்வது போல இருந்திச்சு.டீ மாஸ்ட்டர் ஜெகனிடம் ஆளுக்கொரு டீயை போட சொன்னோம் அப்போது டமாரன்னு ஒரு பய‌ங்கர சத்தம்.குட‌வே ம்ம்மாஆ என்ற‌ க‌தறுலும் கேட்டுச்சு பார்த்தா,ஒரு செவ‌ல நிற கண்ணுகுட்டிய‌ கார்க‌ர‌ன் அடிச்சுபோட்டுட்டு வேகமா அந்த கார் இருட்டுல மறஞ்சு போயிருச்சு.ஐயோ மாட்ட‌ அடிச்சுட்டான்னு நாங்க‌ ப‌தறும் போதே அடுத்த‌ கொடுமை எங்க‌ க‌ண்ணுமுன்னாலேயே நட‌ந்திச்சு, தொட‌ர்ந்து வ‌ந்த‌ ரெண்டு ப‌ஸ்கள் வ‌ரிசைய‌ ஒன்ற‌ன் பின் ஒன்றாக‌ அந்த‌ க‌ண்ணுகுட்டி மேல‌ ஏறி இற‌ங்கி ந‌சுக்கி ச‌தைச்சு போட்டுட்டு போய்ட்டாங்க‌.ந‌சுங்கி கூழாகிபோன‌தால் அதை இழுத்து ஒரு ஓர‌மாக‌கூட‌ போட‌ இய‌லாத‌நிலை எங்களுக்கு, ஒருவித‌ வ‌ருத்த‌த்தோடு‌ பார்வையள‌ர்க‌ளாக‌வே காரில் ஏறி அங்கிருந்து கிள‌ம்பினேம். நாக‌ர்கோவில் ந‌க‌ரில்‌ இப்போதெல்லாம் நிறைய‌ மாடுக‌ள் சுற்றி திரிகின்றன ரோடுக‌ளில்,தெருக்க‌ளில்,ச‌ந்தையில்,பேருந்து நிலைய‌த்தில்,போன்ற‌ ஜ‌ன‌ங்க‌ள் புழ‌ங்க‌கூடிய‌ இட‌ங்க‌ளில் மாடுக‌ளும் ச‌க‌ஜ‌மாக‌ வ‌ல‌ம்வ‌ருகிற‌து.கோமாதா என‌ புனித‌மாக‌ வ‌ண‌ங்க‌கூடிய‌ பசுக்க‌ள் ப‌ரிதாமாக‌ தெருபற‌க்குகிற‌து.சிவ‌ன் கோவில்களுக்கு நேர்ச்சையாக‌ மாடுகளை நேர்ந்து இவை விடப்ப‌டுவ‌தாக‌வும் அவைதான் இப்ப‌டி ஊர்சுற்றுவ‌தாக‌ விப‌ர‌ம் அறிந்த‌வ‌ர்க‌ள் செல்லுகின்ற‌ன‌ர்.எப்ப‌டியாயினும் இந்த‌ வாயில்லா ஜிவ‌ன்க‌ள் ப‌ரிதாப‌த்திற்கு உரிய‌வையே.



7 ம‌ணிகெல்லாம் நாங்க‌ள் கூந்த‌ங்குள‌ம் சேர்ந்துவிட்டோம், அந்த‌ பெரிய‌ குள‌ம் வ‌ற்றி போய் கொஞ்சூண்டு த‌ண்ணீர் கிட‌ந்த‌து.நூற்றுக்க‌ன‌க்கான‌ செங்கால்நாரைக‌ளும்,கூழக்கிடா ப‌ற‌வைக‌ளும் த‌ண்ணிகுள்ளேயும் க‌ரையிலுமாக‌ இருந்து இற‌க்கைவிரித்து ப‌ட‌ப‌டத்து வ‌ர‌வேற்ற‌து.மேக‌மூட்ட‌மான‌ வெளிச்ச‌மும்,இத‌மான‌ குளிர் காற்றும் காதுக‌ளில் ஊழையிட்ட‌து.நாங்க‌ ஆளுக்கொரு திசைக‌ளில் கேம‌ராவேடு பிரிந்து சென்றேம்.ப‌ற‌வைக‌ளின் பிர‌மான்ட‌மான‌ அணிவ‌குப்பை லென்சுவ‌ழியாக‌ பார்க்க‌ பிர‌மிப்பாக‌ இருந்தது,சிவ‌ந்த‌ நீண்ட‌கால்க‌ளை கொண்ட‌ பெயின்டட்ஸ்ட்ரோக் {செங்கால்நாரை}நீண்ட‌ அல‌கும் மொட்டைத‌லையில் ம‌ஞ்ச‌ள்நிற‌த்தை கொட்டிக்கொண்ட‌து போல‌ காட்சி அளித்த‌து.அது போல‌வே பெலிக்கான் {கூழக்கிடா} ப‌ற‌வையும் நீறுக்குள்ளேசிற‌கை மெல்ல அசைத்து கூட்ட‌மாக‌ வ‌ல‌ம்வ‌ந்த‌து.நாங்க‌ள் ப‌ட‌ம்பிடிக்க‌ எத்த‌னித்த‌ ந‌க‌ர்வில் ப‌ற‌வைக‌ளிடையே ஒருவித‌ சல‌ச‌ல‌ப்பை உருவாக்கி ப‌ற‌வைக‌ள் க‌லைந்த‌து.அவைக‌ள் க‌லைவ‌துகூட‌ ப‌ற‌ப்ப‌தை ப‌ட‌ம்ப‌திவு செய்ய‌ ஏதுவாக‌தான் இருந்த‌து,இருப்பினும் ம‌ன‌துக்குள்ளே நாம் அவைக‌ளை அத‌ன் அமைதியினை தொந்திர‌வு செய்கின்றேம் என்ற‌ குற்றஉண‌ர்வு தோன்றிய‌து.குள‌த்தின் க‌ரையில் அம‌ர்ந்திருந்த‌ அந்த‌ ஒரு மணி நேர‌மும் ப‌ற‌வைக‌ள் தாங்க‌ளின் சுத‌ந்திர‌ம் த‌டைப‌ட்ட‌தாக‌தான் உண‌ர்ந்திருக்கும்.
குள‌த்தின் உள்ளே க‌ருவேல‌ம‌ர‌ங்க‌ள் நிறைய‌ ப‌ட்டுபோய் கிட‌ந்தது.ப‌ற‌வைக‌ள் நிறைய‌ வ‌ல‌சை சென்றுவிட்ட‌தால் வெத்து ப‌ற‌வை கூடுகளை காண‌முடிந்த‌து.ப‌ர‌ந்து விரிந்த‌ அந்த‌ குள்ள‌த்தின் அருகாமையில் உய‌ர் அழுத்த‌ மின்சார‌ வ‌ய‌ர்க‌ள் செல்வ‌தை காணமுடிந்தது. இந்த‌ பறவைகள் சரணலயம் வ‌ழியாக‌ உய‌ர் அழுத்த‌ மின்சார‌ வ‌ய‌ர்க‌ள் பாதை அமைத்திருப்ப‌து மிக‌ மிக‌ ஆப‌த்தாகும் ஈரக்கால்க‌ளோடு உய‌ர‌ எழும்பி ப‌றக்கும் ப‌ற‌வைக‌ள் மின்சார்த்தில் அடிப‌ட‌ நிறைய‌ வாய்ப்பு உள்ள‌து.குள‌த்தின் உள்ளே உள்ள‌ க‌ருவேல‌ம‌ர‌ங் காட்டில் ஆங்காங்கே ப‌ற‌வைகள் இற‌ந்துகிட‌ப்ப‌தை பார்க்க‌ முடிந்த‌து அத‌ன் இற‌க்கை தூவ‌ல்க‌ளும் எலும்புகூடுக‌ளும் க‌ண்டோம்.

கூந்தங்குளத்திலிருந்து 20கிமி தொலைவில் தான் கூட‌ங்குள‌ம் அனுமின் நிலைய‌ம் அமைந்திருப்ப‌து எதிர்கால‌த்தில் ப‌ற‌வைக‌ள் வெளிநாட்டிலிருந்து வ‌ல‌சை வருவ‌தை பாதிக்கும் என்ப‌தை ந‌ம்மால் உண‌ர‌முடிந்த‌து.
ப‌ற‌வ‌க‌ளை அந்த‌ ஊர் ம‌க்க‌ள் மிக‌வும் நேசிக்கின்ற‌ன‌ர்,ப‌ற‌வைக‌ளும் அந்த‌ ஊரை நேசிக்கின்ற‌ன‌,இதை உணர‌வேண்டிய‌து அர‌சு. ச‌ட்ட‌ங்க‌ளையும் திட்ட‌ங்க‌ளையும் தீட்டுகின்ற‌ ஆளும் வ‌ர்க்க‌ம் இந்த வாயில்லா ஜிவ‌ன்க‌ளையும் ம‌ன‌தில் கொண்டு இவ‌ற்றுக்கு இடையூரு இல்லாத‌ வ‌கையில் ம‌னித‌ர்களுக்கான வளர்ச்சி திட்டங்களை தீட்ட வேண்டும்,இந்த பறவைகள் சரணாலையம் முறையாக பராமரிக்கப்படவேண்டும் குளத்திற்கான நீர்வரத்தும் குறையாத அளவு அதற்கான ஏற்பாடுகளை இனிவ‌ரும் கால‌ங்களில் அரசு செய்யவேண்டும், அதுபோல உயர் அழுத்த மின் ஒயர் களுக்கு பிளாஸ்ட்டிக் உறை அமைத்திடல் வேண்டும்.

வெளிநாட்டில்ருந்து வலசை வருவது ப‌ற‌வைக‌ள் ம‌ட்டும்மில்லை. அதேடு சேர்ந்து வ‌ச‌ந்த‌மும் சேர்ந்து வ‌ந்து ந‌ம்மை வாழ்த்தும்.