Monday, November 19, 2007

மீண்டும் ஜடமாகி மவுனமாகி போகிறேன்


இலங்கையில் தினம்தோரும் நடந்தேரும் தமிழ் இனப்படுகொலையின் உச்சக்கட்டம் சு.ப.தமிழ்செல்வன்- யை குண்டு வீசி அழித்தொழித்தது,

இந்த சம்பவம் சமாதான சமரச உடன்படிக்கை, மற்றும் மனித நேய செயல்களில் இலங்கை அரசு ஈடு படாது என்பதையும் வெளிச்சம் போட்டு காட்டியுள்ளது. மனதில் வேதனையோடு எழுதுகிறேன், உள்ளத்தில் தோன்றும் உணர்வை உண்மையேடு வெளிக்கொனர முடிய வில்லை, உணர்வற்ற ஜடலமாக நான் மாறிப்போய்யுள்ளேன்।


இந்திய‌ அர‌சிய‌ல் நிக‌ழ்வுகளும்,கொள்கையும் நெறியுமில்லாத‌ அர‌சியில் வாதிக‌ள் மேற்கொள்கின்ற‌ முடிவுக‌ளும் என்னைப்போன்று ப‌ல‌ரையும் மாற்றிப்போட்டுள்ள‌து, நாங்க‌ள் முட‌மாகி கிட‌க்கிறோம்.


ப‌ள்ளி சிறுவ‌னாக‌ பாளையில் ப‌யிலுகியில் வகுப்பாசிரிய‌ர் அறிவித்தார் இல‌ங்கையில் யுத்தமாம் த‌மிழ் ம‌க்க‌ள் யுத்த‌த்தில் ம‌டிகிறார்கள் என்று, என் த‌மிழ் ச‌கோதிரிக‌ள் கற்பிழ‌க்கிறார்க‌ளாம், உடுக்க‌ உடுதுணியின்றி வ‌ருமையில் வாடுகிறார்க‌ள் என்று.
வீட்டில் அம்மாவிட‌ம் கேட்டு நிறைய‌ துணிக‌ளை கொண்டு சென்று வ‌குப்பாசிரியரிட‌ம் கொடுத்தேன் என்னைப்போல் நிறைய‌ ச‌க‌ மாண‌வ‌ர்க‌ள் தூணிம‌ணிக‌ளை கொண்டு வ‌ந்து சேர்த்திருன‌ர்। அந்த‌ வ‌ய‌தில் அது ஒரு ம‌ன‌ நிறைவு தந்த‌து।


பின்பு உயர்நிலைப்பள்ளி பயிலும் வேளை நாங்கள் குமரிக்கு மாற்றலாகி வந்திருந்தோம். அப்போது இலங்கையில் பயங்கர யுத்தம் நடந்து கொண்டிருந்த்தது. நாகர்கோவில் குளத்து பஸ்ஸ்டாண்ட் அருகில் ஒரு ஓலைக் கொட்டகையில் தமிழ் ஈழ விடுதலைப் போரின் யுத்தக் காட்சிகள், மற்றும் தமிழகத்தில் விடுதலைப் புலிகள் பயிற்சி பெறும் காட்சிகள், புகைப்படங்களாக கண் காட்சி வைத்திருந்தனர். அத்தனையும் வேதனைக் காட்சிகள். யுத்தப் படங்களைப் பார்த்து கண் கலங்கினேன். ஓலைக் கொட்டகையின் வெளியில் விடுதலைப் புலிகள் உண்டியல் குலுக்கி பணம் பெறுவதைக் கண்டேன். அன்று பஸ்ஸில் செல்வதற்க்கு என்னிடம் இருந்த இருபத்தியைந்து பைசாவை உண்டியலில் போட்டு என் உணர்வை வெளிப்படித்திக்கொண்டேன்.என்னைப் போல் பலருக்கும் இதுப் போன்ற உணர்வை வெளிப்படுத்தும் சந்தர்ப்பம் தமிழகத்தில் பலருக்கும் அன்றைய‌ நேரம் ஏற்பட்டிருக்கும்.
இலங்கையில் தமிழ‌ர் வசிக்கும் பகுதிகளில் இலங்கை ராணுவம் குண்டு மழை பொழிகின்றது, உணவின்றி சாவு நிக‌ழ்கின்றன, என்ற தகவல் இந்தியாவுக்கு வர இந்திய ராணுவம் இங்கிருந்து உணவுகளை விமானத்தில் எடுத்து சென்று தமிழர்கள் வசிக்கும் பகுதிகளில் வீசுகின்றது என்றவுடன் நாங்கள் அடைந்த மகிழ்விற்கு எல்லையே கிடையாது.
இல‌ங்கை ஈழத்தமிழர் பிரச்னை எங்களோடு இறண்டற கலந்து விட்ட ஒன்றாகும். இன்றும் எங்களுக்குள்ளே வேரூடூருவிக்கிடக்கிறது . போரில் அத்தனையும் இழந்த நம் மக்கள் அகதிகளாக இந்திய மண்ணில் திரும்பி வந்து வாழ்கின்றனர். சொந்தமண்ணிலேயே அகதிகளாகப் பாவிக்கப்பட்டு அகதி முகாம்களில் அடைப்பட்டுக்கிடக்கிறார்கள்। இதிலும் வேதனை இந்திய அரசு வழங்கும் சொற்ப்ப சவுகரியங்களுடன் நலிந்து போய் வாழ்கின்றனர்.


என்று அந்த மண்ணில் போர் நிறுத்தங்களும், சமாதான வாழ்க்கையும் நிலவப் போகிறது। என்று அந்த மண்ணில் தமிழ‌ர்களுக்கு சுதந்திரம் கிடைத்திடப்போகிறது, என்று அந்த மண்ணில் வெள்ளைக் கொடிப் பறக்கபோகிறது, என்று அந்த மண்ணில் சமாதானப் புறா பறக்கப் போகிறது, என்று யுத்த கரு மேகங்கள் கலைந்து புதியதோர் விடியலாக தமிழ் ஈழம் பிறந்திடப் போகிறது.
விடுதலைக்காக தன் உயிர் ஈந்த என் சகோதர சகோதரிகளுக்கு என் கண்ணீர் அஞசலி.

இந்திய தமிழ் மண்ணிலிருந்து பிராத்திக்கிறேன்.

மீண்டும் ஜடமாகி மவுனமாகிப் போகிறேன்।

Wednesday, November 7, 2007

நவம்பர் மாத போட்டிக்கு - சாலைகள்

வெறும் சாலைகளை பதிவு செய்வதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை எனவே அன்றாடம் நாம் காணும் காட்சிகளையும் சேர்த்து பதிவு செய்தேன்.இந்த மாதிரியான சவாரியில் தான் நம் மக்களுக்கு ராக்கெட்டில் போவது போன்று திரில் பாருங்கள்.
நெல்லை மாவட்டத்தில் பதிவு செய்தது மனதில் சுமையாகயிருந்தது, தலையில் சுமை கால்களில் வேகம்
யானை படம் போட்ட பஸ் [கேரளா பஸ்] எதிரில் வருகிறது என்றால் மேக்ஸிமம் லெப்ட் எடுத்து விடுங்கள் இல்லை எனில் நிலமை இப்படிதான்.
ஓடு களம் இல்லாத நம் கிராமங்களில் நம் சிறுவர்கள் ஒலிம்பிக் கணவுகளோடு !!!
சாலை நமக்கு மட்டும் சொந்தமில்லை விருமாண்டிகளுக்கும் தான் அன்றாடம் நம்மோடு பயணிப்பவர்கள்.இவருக்கு இதுதான் பார்க்கிங் ஏரியா.

Tuesday, November 6, 2007

கோடாறிக‌ளின் முனை ம‌ழுங்க‌ட்டும்


நாகர்கோவிலிருந்து திருவன‌ந்தபுரம் நெடுஞ்சாலையில் பயணப்படும் போது நான் கண்ட காட்சி இது, மொட்டைய‌டிக்க‌ப‌ட்ட‌ ஒரு வேப்ப‌ம‌ர‌த்தின் நுனிப்ப‌குதிக‌ளில் ச‌ட்டிபானையை தொப்பி போன்று க‌விழ்த்து வைத்திருந்தார்க‌ள் வேடிக்கையாக‌வும் வினோத‌மாக‌வுமிருந்தது।


சுங்கான்க‌டை என்கின்ற‌ அந்த‌ ஊர் ம‌க்க‌ளிடம் விபரம் கேட்டேன், விசாயிக‌ளும் ம‌ண்பாண்ட‌ம் செய்யும் தொழில் செய்பவர்களும் அதிக‌ம் வ‌சிக்கிறார்க‌ள் இங்கே। வேப்பம் ம‌ர‌த்தின் இலைக‌ளை முறித்து வ‌ய‌லுக்கு உர‌மாக‌ இடுவார்க‌ளாம் அத‌ன் பின்பு மொட்டைய‌டிக்க‌ப‌ட்ட‌ அந்த‌ ம‌ர‌ம் வெயில்ல‌டிப‌ட்டு ப‌ட்டு விட‌ கூடாது என இந்த‌ முன்னேற்பாடாம்.


ந‌க‌ர் புற‌ங்க‌ளில் வீடுக‌ள் க‌ட்ட‌ ம‌ர‌ங்க‌ளை முறித்து அழிப்ப‌தும்,வீடுக‌ளின் அழ‌கை ம‌ர‌ம் ம‌றைக்கிற‌து என‌ வெட்டி எறிவ‌து அன்றாட‌ம் ந‌ட‌க்கிற‌து, இது ப‌டித்த‌ நாக‌ரிக‌ ம‌னித‌ர்க‌ள் செய்யும் செய‌ல்.


பாருங்க‌ள் கிராம‌த்தில் ப‌டிக்காத‌ பாம‌ர‌ விவ‌சாயிக‌ளின் அறிவை,இய‌ற்கையை அவ‌ர்க‌ள் நேசிக்கிறார்க‌ள்,இய‌ற்கையோடு ஒன்றித்த இசைந்த வாழ்வு வாழ்கிற‌ர்க‌ள். மண்ணை நேசிக்கும் இவ‌ர்க‌ள் நாம் வாழ‌ இவ‌ர்க‌ள் உழைக்கிறார்க‌ள்.


இனியேனும் வீட்டுக்கு ஒரு ம‌ர‌ம் ந‌ட‌வில்லை என‌றாலும் ப‌ர‌வாயில்லை, இருக்கும் ம‌ர‌த்தையாவ‌து வெட்டி எறிய‌கூடாது என‌ முடிவுக்குவ‌ருவோம்.